ในช่วงค่ำของวันหลังจากทานมื้อเย็นเสร็จแล้ว สามพี่น้องเลือกที่จะนั่งรับลมอยู่ลานด้านหน้าบ้านพร้อมกันเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ส่วนคนที่เหลือเมื่อเห็นว่าทั้งสามคนคงมีเรื่องคุยกันตามประสาพี่น้อง จึงเดินเข้าห้องของตัวเองไปโดยไม่มีใครมารบกวนทั้งสามคนทั้งสิ้น
“จือจือยังตกใจอยู่หรือไม่?”ซุนไป่หานถามน้องสาว มือใหญ่ลูบลงบนผมนิ่มสลวยอย่างที่ชอบทำเป็นประจำเบานัยน์ตาคมมองใบหน้าที่คล้ายกันด้วยความรู้สึกห่วงใยไม่เปลี่ยนแปลง
เรื่องวันนี้ถือเป็นครั้งแรกที่น้องสาวเขามีเรื่องเช่นนี้ เพราะตั้งแต่จบมัธยมต้นจือจือของพวกเราค่อนข้างระมัดระวังเรื่องชื่อเสียงหรือการมีปากเสียงด้วยเพราะเป็นคำเตือนของแม่ แต่จนแล้วจนรอดในที่สุดเรื่องราวก็วิ่งเข้าหาน้องสาวถึงบ้าน เช่นนั้นแล้วจะไม่ให้พี่ชายอย่างเขาเป็นห่วงความรู้สึกของน้องสาวที่เลี้ยงมากับมือได้อย่างไร
หญิงสาวเพียงมองท่าทางห่วงใยของพี่ชายทั้งสองด้วยความรู้สึกอุ่นซ่า
