“รอบนี้เราไปเที่ยวที่ไหนกันดีครับ” ถามลูกสาวกับลูกชายที่นั่งข้าง ๆ
“ไปไกล ๆ เลยค่า ยูกหมูอยากไปไกล” คนตอบมักเป็นลูกสาวเสมอ เพราะสายฟ้าไม่ชอบพูด
“ไกลที่ไหนครับ ไกลมาก ๆ พ่อเสือจะโดนบ่นอีกน่ะสิ”
“ป้อเสือจัวเหรอค้า” เด็กหญิงที่รักเอียงคอถามพ่อด้วยความสงสัย
“กลัวครับ กลัวมาก ๆ เลยล่ะ”
“ยูกหมูม่ายจัว” ส่ายใบหน้าเล็กไปมา และถามพี่ชาย “ปี้สายคว้ากลัวไหมค้า”
“...” ไม่มีคำตอบ มีเพียงรอยยิ้มและการส่ายหน้าไปมา นั่นแหละคำตอบของสายฟ้า คำตอบที่พร้อมจะเข้าข้างน้องสาวเสมอ
“ป้อเสือจัวคนเดียวเยย ป้อเสือม่ายเก่ง ฉองเสียงเยาชนะค่า” คนอยากไปยังไงก็ต้องได้ไป การได้มาอยู่กับพ่อคือความสุขของเด็กหญิงที่รัก เพราะว่าเจ้าตัวเล็กสามารถทำอะไรก็ได้ พ่อไม่เคยขัด จัดให้ตลอด ก็เลยเป็นเหตุให้มาแล้วไม่อยากกลับ เดือดร้อนคนบ้านตระกูลหวังมารับกลับ บางครั้งถึงขั้นร้องไห้จะอยู่กับพ่อเสือ
“ว้า แบบนี้ลูกหมูต้องขออนุญาตเองนะ
