Rrrr Rrrr
(ครับผม)
“ถึงไหนแล้วคะ ลูกเป็นยังไงบ้างคะ มีตัวร้อนหรือเปล่า” น้องหนูโทรถามด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากไทเกอร์บอกว่าลูกหมูเล่นน้ำทะเลเป็นเวลานานติดต่อกันหลายวัน เธอจึงเป็นห่วงลูกสาว
(ใกล้ถึงบ้านแล้วครับ ตอนนี้ลูกหลับ ตัวไม่ร้อน)
“ลูกไม่ได้ไข้ใช่ไหมคะ”
(น่าจะไม่ครับ)
“ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปรับลูกแต่เช้านะคะ”
(ครับ)
“หน้านิ่วคิ้วขมวดเป็นอะไรครับ” เสียงของคุณไม้ คู่ค้ารายหนึ่งของบริษัทที่เฟิงหวงเป็นผู้บริหารอยู่เอ่ยถามน้องหนู
“เป็นห่วงลูกสาวนิดหน่อยค่ะ” น้องหนูส่งยิ้มเป็นมารยาท “ว่าแต่คุณไม้มายืนตรงนี้นานหรือยังคะ”
ก็เธอขอตัวออกมาโทรถามอาการลูกสาวขณะที่ทานข้าวเย็นกับคุณไม้ ความจริงไม่ได้อยากมา ทว่าอีกฝ่ายคะยั้นคะยอจนน่ารำคาญ ถ้าหากไม่เห็นแก่ธุรกิจที่ทำร่วมกัน เธอไม่มีทางมา น้องหนูเริ่มทำงานที่บริษัทของเฟิงหวงได้ 2 ปี โดยที่มีพี่ชายคอยให้คำปรึกษา คอยสอนงานทั้งที่เธอทำหน้าที่
