ตอนที่ 4 ไร้มารยาท

12:00 นาฬิกา ใบหม่อนและมุกดา ตั้งใจสอนงานและเรียนรู้งานจนลืมเวลาว่านี่เที่ยงแล้ว ปกติถ้าแดเนียลไม่มีนัดออกไปทานอาหารกับลูกค้า ใบหม่อนจะเป็นคนสั่งอาหารจากห้องอาหารของโรงแรมมาให้บอสทาน แต่วันนี้เธอทำงานจนลืมเรื่องสำคัญไปเลย กริ๊ง กริ๊ง~ ​ โทรศัพท์ที่โต๊ะของใบหม่อนดังขึ้น และเครื่องนี้มีแค่เจ้านายคนเดียวเท่านั้นที่โทรหาเธอ เธอรีบถลาไปรับอย่างรวดเร็ว ​ "ค่ะบอส" ใบหม่อนรับและพูดออกไปอย่างตั้งใจจะรับฟังคำสั่ง "คุณใบหม่อน เข้ามาหาผมหน่อย พาคุณมุกดาเข้ามาด้วย" แดเนียลสั่งมาทางสาย ทำให้ใบหม่อนรีบวางสายและเรียกมุกดาให้เข้าไปในห้องท่านประธานด้วยกัน "มุก วางของก่อน เข้าไปหาบอสกับพี่ก่อน" ใบหม่อนรีบบอกมุกดา "ค่ะ พี่ใบหม่อน" มุกดาวางทุกอย่างลงและหยิบไอแพดขึ้นมาเตรียมพร้อมกับการรับคำสั่งจากบอสของเธอ ก๊อก ก๊อก~ "เข้ามา" ใบหม่อนเปิดประตูเข้าไป เมื่อได้รับอนุญาต "บอสมีอะไรจะสั่งงานเหรอคะ" ใบหม่อนถามขึ้นอย่างมืออาชีพ "นี่มันกี่โมงแล้วคุณใบหม่อน ตกลงคุณจะไม่ให้ผมทานข้าวเที่ยงเหรอครับ" แดเนียลแกล้งทำเป็นเสียงเข้มใส่เลขาทั้งสองคนของเขา "ตายแล้ววววว เที่ยงแล้วค่ะ ขอโทษค่ะบอส เดี๋ยวใบหม่อนจะรีบไปสั่งอาหารให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ" ใบหม่อน ได้ยินอย่างนั้นก็ยกมือทาบอก เธอลืมได้ยังไงเนี่ย ใบหม่อนกำลังจะหมุนตัว เพื่อที่จะออกไปสั่งอาหารให้เจ้านาย ก็ต้องหยุดอยู่กับที่เมื่อแดเนียลพูดขึ้นมาซะก่อน "หึ ไม่ต้องหรอกครับ เอาเป็นว่าวันนี้ไม่ต้องสั่งอาหารขึ้นมาให้ผมแล้ว วันนี้เราสามคนลงไปทานอาหารที่ห้องอาหารข้างล่าง คุณมุกดาจะได้รู้ด้วยว่า จะสั่งอาหารให้ผมยังไง และร้านขนมอยู่ตรงไหน ผมจะแนะนำให้ผู้จัดการร้านอาหารและคนอื่น ๆ รู้จักคุณมุกดาไว้ด้วย เวลาประสานงานจะได้ง่าย ๆ อ้อ วันนี้ผมจะถือโอกาสเลี้ยงส่งคุณด้วย ผมจะเลี้ยงทุกวันจนกว่าคุณจะแต่งงานและไปอยู่ที่อังกฤษเลยดีมั้ย" แดเนียลหัวเราะออกมาอย่างไม่ถือสา แล้วบอกกับเลขาทั้งสองคนของเขา "ว้าว บอสใจดีสุด ๆ เลยค่ะ ทั้งหล่อ ทั้งใจดี นี่ถ้าใบหม่อนไม่มีแฟนนะ จะต้องจีบบอสแน่ ๆ เลย เนอะมุกเนอะ" ใบหม่อนพูดแซวบอสของตัวเอง เพราะเขาเป็นเพื่อนกับแฟนของเธอ "ค่ะ พี่ใบหม่อน ขอบคุณบอสนะคะ" มุกดายิ้มหวานออกมาและพยักหน้ารับคำของใบหม่อนที่บอกว่าบอสใจดี แต่อีกคนนั้นเห็นเธอพยักหน้ารับและยิ้มหวานออกมาก็ใจฟูและคิดไปว่าเธอชมว่าเขาหล่อและน่าจีบเป็นแฟน "คุณใบหม่อน อย่าลืมบอกด้วยล่ะ ว่าผมชอบกินอะไร ไม่กินชอบอะไร กินกาแฟแบบไหน และเสิร์ฟกาแฟเวลาไหนบ้าง ไม่ใช่มาวันแรกก็ทำให้ผมอดกินทั้งกาแฟและข้าวเที่ยงอย่างวันนี้" แดเนียลพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม และถึงจะสั่งงานใบหม่อน แต่สายตายังจับจ้องไปที่เลขาคนใหม่อย่างมุกดา เหมือนกับว่าวันนี้ที่เขาไม่ได้กินอะไรเลย เป็นความผิดของเธอ "ตายแล้วววววว ลืมสนิทเลย งั้นเรารีบไปทานข้าวกันเลยมั้ยคะ ก่อนที่บอสจะหิวไปมากกว่านี้ จนหันมากินพวกเราแทน เนอะมุกเนอะ" ใบหม่อนร้องอุทานออกมาอีกรอบ และหันไปพยักหน้าให้มุกดาอีกครั้ง "เป็นความคิดที่ดี คราวหลังถ้าผมหิว ผมจะกินเลขาแทนข้าวก็แล้วกันนะ ไปกันเถอะ ผมหิวแล้ว" แดเนียลพูดยิ้มเหมือนหยอกล้อ แต่แววตาของเขานั้นฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมา ห้องอาหารชั้นล่างของโรงแรม GG "สั่งได้เลยนะ เต็มที่ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง" แดเนียลบอกในตอนที่มานั่งในร้านอาหารแล้ว โดยที่เขาเลือกนั่งที่โต๊ะปกติเท่านั้น ไม่ได้สั่งจองห้องพิเศษ เพื่อที่จะได้ดูการทำงานของพนักงานไปด้วย "ค่ะบอส อ้อ... มุก บอสชอบทานอาหารไทยมากนะ ทานรสจัดเหมือนคนไทยเลย อาหารไทยแบบชาววังยิ่งชอบ วันนี้พี่ยกหน้าที่สั่งอาหารให้มุกนะ ฝึกเรียนรู้ไป" ใบหม่อนหยิบเมนูมาดูแล้วบอกกับมุกดา วันนี้เธอไม่สั่งอาหารเพราะว่าจะให้มุกดาเป็นคนสั่ง ห้องอาหารแห่งนี้มีอาหารหลากหลายชนิด เรียกว่าห้องอาหารนี้ มีอาหารนานาชาติให้ได้ลิ้มลอง โดยแบ่งที่นั่งออกเป็นโซน ๆ และตอนนี้ทั้งสามคนนั่งอยู่ในโซนร้านอาหารไทย "จริงเหรอคะ" มุกดาหันไปมองแดเนียลอย่างแปลกใจ "จะแปลกอะไรล่ะครับ คุณแม่ผมเป็นคนไทย แล้วท่านก็ชอบทำอาหารไทยให้ผมทานบ่อย ๆ ผมเลยติดใจรสชาติอาหารไทย" แดเนียลบอกด้วยรอยยิ้มเขาเอนหลังพิงพนักพิงอย่างสบายใจ "แบบนี้นี่เอง งั้นมุกสั่งให้นะคะ ถ้าไม่ถูกใจก็บอกได้เลยนะคะ มุกจะได้จำไว้ว่าบอสชอบทานอะไรบ้าง" มุกดาบอกออกไป "ไม่เอา วันนี้ผมอยากให้คุณสั่งอาหารที่คุณชอบทานมากกว่า ผมอยากรู้ว่าคุณชอบทานอะไร" แดเนียลส่ายหัวให้กับมุกดา "เอ่อ... งั้นก็ได้ค่ะ" มุกดาชะงักไปนิดหนึ่ง จากนั้นเธอก็สั่งอาหารที่ตัวเองชอบกิน โดยเป็นอาหารไทยรสจัดพอสมควร แต่ก็มีอาหารไทยรสกลาง ๆ อยู่ด้วย เผื่อว่าเขาอาจจะกินรสจัดไม่ได้เหมือนเธอ เมื่ออาหารมาถึง แดเนียลก็ทำให้มุกดาแปลกใจมาก เพราะเขาทานอาหารรสจัดพวกผัดเผ็ด ผัดฉ่า และต้มยำได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร แถมวันนี้เธอสั่งส้มตำเผ็ดพริก 10 เม็ด ไก่ทอดและข้าวเหนียวมาด้วย เขายังกินได้หน้าตาเฉย ส่วนพวกผัดผักและแกงจืดที่รสไม่จัด เขากลับไม่แตะมันเลย "อร่อยมาก อาหารที่คุณสั่งถูกปากผมมาก" แดเนียลเอ่ยปากชมเลขาคนใหม่ เมื่อเขาทานอาหารจนแทบจะไม่เหลือ "เอ่อ... ดีใจนะคะที่บอสชอบ เดี๋ยวมุกขอไปซื้อขนมตรงนั้นหน่อยนะคะ จะได้เอาไว้ให้บอสทานพร้อมกาแฟตอนบ่าย บอสกับพี่ใบหม่อนจะขึ้นไปก่อนก็ได้นะคะ" มุกดาบอกในตอนที่กำลังจะเดินออกมาจากห้องอาหาร "งั้นพี่ไปก่อนนะ มุกตามมาก็แล้วกัน" จากนั้นใบหม่อนก็เดินแยกขึ้นไปชั้นบนก่อน เพราะช่วงเที่ยงแฟนเธอชอบโทรมาหา ส่วนแดเนียล เขายังไม่ไปไหน แต่กำลังคุยกับผู้จัดการร้านอาหารที่หน้าร้าน และมองตามมุกดาที่เดินไปที่ร้านขนม เขาก็อยากรู้ว่าเธอจะซื้อขนมอะไรให้เขาทาน ระหว่างที่มุกดาซื้อขนมเสร็จแล้ว ก็กำลังจะเดินไปขึ้นลิฟต์ แต่จังหวะนั้นก็มีเสียงหนึ่งเรียกเธอขึ้น... "อุ๊ยตายแล้ว นึกว่าใครซื้อขนมไทยกระจอก ๆ ไปกิน เป็นคุณหนูตกยากนี่เอง เป็นไงยะ ตอนนี้มาทำหน้าที่เบ้ที่นี่เหรอ" ชมพู่มองมุกดาตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อเห็นขนมเอแคร์ในมือของมุกดาก็แสยะยิ้มเยาะเย้ย ใช่แล้ว ตรงหน้าเธอคือครอบครัวของลุงชัยยศ ที่มากับป้าเกตุสุดาภรรยาของเขา และคนที่ส่งเสียงแว้ด ๆ อยู่นี่คือชมพู่ ลูกสาวคนเดียวของพวกเขา "ขอโทษค่ะ หลีกทางด้วย" มุกดาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบและพยายามหาทางเลี่ยง แต่ทว่า... "ไร้มารยาท แม่แกไม่ได้สอนเรื่องมารยาทหรือยังไง ถึงเห็นผู้ใหญ่แล้วไม่ยกมือไหว้ นี่คุณชัยยศกับฉัน ที่เป็นเพื่อนของพ่อแกเชียวนะ" เกตุสุดาพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ เสียงของเธอดังลั่นชั้นล่างของโรงแรม เหมือนกำลังประจานความไม่มีมารยาทของมุกดา มุกดาสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ ด่าเธอ เธอไม่ว่า แต่ด่าถึงพ่อแม่ของเธอ เธอจะไม่ทน ไม่ว่าใครหน้าไหนเธอก็จะไม่ไว้หน้าเหมือนกัน "มือของฉันมีไว้สำหรับยกมือไหว้คนที่คู่ควรเท่านั้นค่ะ แต่สำหรับพวกคุณ ไม่มีค่าแม้กระทั่งที่จะให้ฉันพูดด้วย ด้วยซ้ำไป" มุกดายังคงพูดด้วยน้ำเสียงที่ปกติและเรียบนิ่ง "หึ... คุณแม่อย่าไปถือสาคนที่พ่อแม่ไม่มีเวลาสั่งสอนเลยค่ะ แม่เขาคงไม่มีเวลาอบรมจริง ๆ ไม่มีเวลาแม้กระทั่งบริหารธุรกิจดี ๆ จนมันเจ๊งไม่เป็นท่า ทำให้คุณพ่อซวยไปด้วย" ชมพู่เชิดหน้าและพูดใส่มุกดาเสียงดัง ไม่ต่างจากแม่ของเธอ "มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ คุณมุกดา" จังหวะที่มุกดากำลังจะคุมสติไม่อยู่นั้น แดเนียลก็เดินเข้ามาถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ไม่มีอะไรค่ะ" มุกดาคลายกำปั้นออกแล้วตอบกลับเสียงนิ่ง ๆ "งั้นไปกันเถอะ" แดเนียลได้ยินอย่างนั้นก็ชวนกันไปทำงาน ชมพู่ เกตุสุดา ชัยยศ มองตามมุกดาไปกับผู้ชายคนหนึ่งจนลับสายตา พวกเขารู้สึกได้ว่าระหว่างที่สองคนนั้นเดินไป มีคนโค้งศีรษะและยกมือไหว้ให้จำนวนมาก "ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันคะพ่อ" ชมพู่ถามชัยยศขึ้นมา เพราะเธอรู้สึกสนใจแดเนียลมาก คนอะไร สูงยาวเข่าดี แถมยังหล่อมากกกก "เจ้าของโรงแรมนี้ ว่าแต่ไปกินข้าวกันเถอะ จะเสียงดังทำไมขนาดนี้ อายคนอื่นเขา" ชัยยศที่พอจะรู้จักแดเนียลจากข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ก็พูดขึ้นและเดินเข้าไปในห้องอาหารทันที