ร้านค้าริมหาด
เมื่อมาถึงแหล่งร้านค้าของเมืองซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักของเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ บรรยากาศดีมาก ๆ ทะเลตรงข้ามกว้างสุดลูกหูลูกตา เสียงคลื่นกระทบฝั่งทำให้จรรโลงใจยิ่ง แต่ฉันไม่ได้มาพักผ่อนหรอก ฉันมาซื้อของเพราะร้านค้า ซุปเปอร์มาเกตจะตั้งรวมกันที่นี่เป็นส่วนใหญ่ แต่ร้านของฉันก็ไม่ได้ห่างมากขนาดนั้นหรอกนะ...
ฉันบอกพี่กันให้รอช่วยขนของที่รถ ในขณะที่ฉันเข้าซุปเปอร์เพื่อเลือกซื้อวัตถุดิบในการทำขนมปัง ทำอาหารให้ทุกคนทาน ของเจ้าตัวเล็ก และก็...เพื่อพี่เขา (ถ้ามาหานะ)
ฉันเดินซื้อวัตถุดิบไปเรื่อย ๆ กระทั่งได้ยินสองสาวที่กำลังเลือกซื้อขนมปังคุยกัน
“นี่ถ้ามาเมืองนี้ต้องกินอันนี้เลย...ขนมปังอันนี้อร่อยมาก”
“มันขนาดนั้นเลยเหรอ”
“ลองซื้อไปกินสักชิ้นดิ แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะ ถ้ากินแล้วอร่อยแกจะหาซื้อได้ที่เมืองนี้ที่เดียวเลยล่ะ”
“เว่อร์นา...อะไรจะขนาดนั้น”
“ไม่เชื่อไม่เป็นไร แต่ฉันกวาดขน
