ณ เมืองเล็ก ๆ ทางเหนือ
หลังจากที่บอสหายดี เขาได้รับอนุญาตให้ลาพักร้อนยาวจากคุณหญิงหลายสัปดาห์โดยที่ท่านจะดูแลบริษัทให้ เขาขับรถตรงดิ่งมาที่จุดหมายปลายทางด้วยใจตั้งมั่นที่จะได้เจอคนที่เขารัก
“พี่จะได้เจอพายแล้วใช่ไหม พี่คิดถึงพายเหลือเกิน” เขาพึมพำ แต่ภายในใจยังคงกังวลอยู่บ้าง
“ไม่รู้ว่า หากพายเห็นพี่จะดีใจบ้างไหม หรือยังโกรธกันจนไม่อยากมองหน้า แต่ไม่ว่าพายจะรู้สึกแบบไหนกับพี่ อย่างน้อยขอแค่พี่ได้เห็นกับตาว่าพายสบายดี แค่นั้น...ก็เพียงพอแล้ว(ไหมนะ)”
“กูเป็นอะไรไปเนี่ย มั่นใจในตัวเองหน่อยสิวะ ไม่มีอะไรให้ต้องเสียแล้ว มีอะไรก็ต้องบอกให้หมดอย่ากัก เข้าใจไหมตัวกู”
เขาจับพวงมาลัยเหยียบคันเร่ง ไม่นานก็มาถึงร้านขนมปังโฮมเมดแห่งหนึ่งของเมืองเล็ก ๆ นี้ เขามองโลเคชั่นที่แม่ส่งไว้ให้อีกครั้ง
“ไม่ผิดแน่ แม่บอกว่าพายเปิดร้านขนมปัง จากที่ดูในแผนที่ก็คงที่นี่แหละ” เขาจอดรถไว้ฝั่งตรงข้ามก่อนจะเดินม
