16
บทรัก...ทดแทน (1)
เสียงทุ้มนุ่มกระซิบชิดข้างหู ทำให้ฉันถึงกับตัวแข็งทื่อ เพราะหัวใจเต้นแรงตึกตักไปหมด พี่แทนไม่ได้ก้มจูบ ไม่ได้เร่งรุกหรือทำอะไรฉัน เขาแค่กอดฉันแน่นอยู่ตรงหน้า หันมามองฉันด้วยแววตาที่นิ่งสงบ เป็นฉันเองที่ตอนนี้รู้สึกสั่นไปทั้งทรวง จนกลืนน้ำลายไปหลายอึก ฝืนยิ้มกลบความร้อนวูบวาบที่ร้อนผ่าวไปทั้งหน้า
“พี่คะ มันแค่บทในละครเองนะคะ พี่อย่าใส่ใจนักสิ”
“อืม” เขาพยักหน้าช้า ๆ มือยังคงลูบเบา ๆ บนไหล่ฉัน จนชุดนอนแสนบางหลุดไปกองตรงข้อแขน “พี่รู้ว่ามันคือบท แต่...ตอนที่เขาแตะมือหนูตอนซ้อม พี่เห็นหนูยิ้มนะครับ เหมือนเขาทำให้หนูเขินได้จริง ๆ พี่ไม่พอใจครับ”
“พี่แทน...” ฉันถอนหายใจ พยายามบอกตัวเองว่าเขาแค่พูดล้อเล่น “มันคือการแสดง พี่เองก็เคยบอกหนูไม่ใช่เหรอ
ว่าให้เล่นให้สุด เล่นให้เข้าถึงบทบาท เล่นให้คนดูเชื่อ ไงคะ”
“ใช่พี่บอกแบบนั้น” เสียงเขายังอ่อนโยนเหมือนเดิม แต่กลับพูดอะไรท
