ตอน 19
ฌาลัลล์เดินตรงไปยังมุมบาร์ ทิ้งตัวลงนั่งข้างหญิงสาวที่นั่งนิ่งอยู่เพียงลำพัง ใกล้…จนกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอลอยเข้าจมูก
“วิสกี้ แก้วนึง”
พนักงานเสิร์ฟรีบขานรับทันที
“ครับคุณผู้ชาย”
ไม่นาน แก้วเหล้าก็ถูกวางลงตรงหน้า ฌาลัลล์ยกขึ้นจิบช้าๆ สีหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่ได้ใส่ใจอะไร
มาตาลดาเอียงคอมองชายหนุ่มข้างๆ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"คุ้น… คุ้นมาก"
เธอหันขวับกลับไปอีกทาง ยกมือขึ้นบังใบหน้าฝั่งที่นั่งติดกับเขา พยายามเพ่งมองผ่านช่องว่างนิ้วมืออย่างคนเมา
“เฮ้ย…คุ...คุณ"
เสียงเธอแผ่วแต่ชัด
“คุณเป็นโฮสต์ผับนั้นไม่ใช่เหรอคะ”
เธอหันมามองเขาอีกครั้ง ตาโตนิดๆ น้ำเสียงปนงงอย่างจริงใจ
“แล้วมานั่งดื่ม…ผับคู่แข่งเนี่ยนะ?”
ฌาลัลล์เหลือบตามองมือเล็กๆ ที่บังหน้าเธอ มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง รอยยิ้มของนักล่า…ที่เจอเหยื่อโดยไม่ต้องออกแรงตามหา
“ถ้าผับนี้มีของของฉันนั่งอยู่”
เขาเอ่
