ตอนที่ 49
จังหวะนั้นเอง หมอธาวินก็กลับมาถึงบ้านพอดี
ทันทีที่ฌาลัลล์รู้ว่าน้องชายกลับมา เขารีบลุกขึ้นจากที่นั่งแทบจะในทันที ก้าวยาวๆ ออกไปดักรอหน้าประตู ความห่วงปะปนกับความหึง แล่นวาบขึ้นมากลางอกอย่างห้ามไม่ได้
"ไอ้หมอปกติมันไม่กลับบ้านวันแบบนี้ แล้วนี้มันกลับมาทำไมในเวลาแบบนี้ว่ะ"
ฌาลัลล์สถบเบาๆ กับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วเดินออกไปหน้าบ้านในทันที
ภาพที่ธาวินตักอาหารให้มาตาลดาก่อนหน้านี้ ยังติดตาเขาไม่จาง ขณะเดียวกัน
มาตาลดาซึ่งเห็นท่าทางร้อนรนผิดปกติของชายหนุ่ม ก็อดยกยิ้มมุมปากไม่ได้
เธอหันกลับไปหามาดามอริชญาแทบจะในทันที
เหมือนเด็กสาวที่เพิ่งคิดแผนซุกซนได้
“คุณย่าขา…”
เสียงหวานลากยาว พร้อมสีหน้าบ๋องแบ๋วในแบบฉบับของเธอ
มาดามอริชญาเงยหน้าขึ้นจากถ้วยชา ก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อย
รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏขึ้นทันที เมื่อเห็นหลานสะใภ้ในอนาคตทำหน้าทำตาน่ารักใส่
“มีอะไรหรือจ๊ะลูก”
ม
