ตอนที่ 50
หัวใจของมาตาลดาหล่นวูบ เมื่อร่างสูงของฌาลัลล์เดินจากไปจนลับสายตา แววตาของเธอชัดเจน ทั้งห่วงใย… และรัก
เธอยังคงมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นอยู่นาน โดยไม่รู้เลยว่า ทุกความรู้สึกถูกมองเห็นทั้งหมด ธาวินเห็นสายตาของหญิงสาวที่ทอดมองตามพี่ชายของเขา
เพียงชั่ววินาทีเดียว เขาก็เข้าใจทุกอย่าง
แพทย์หนุ่มหลุบตาลงทันที กลืนความรู้สึกของตัวเองกลับลงไปอย่างเงียบงัน
มาตาลดาหันกลับมาหามาดามอริชญา ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแขนผู้เฒ่าไว้เบาๆ น้ำเสียงนั้นแผ่วลงกว่าที่เคย
“คุณย่าคะ… เขาโกรธใช่ไหมคะ”
เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะถามต่ออย่างลังเล
“หรือเขาแค่คิดว่า เรื่องนี้มันไม่ได้สำคัญอะไรกับเขาเลย”
มาตาลดาหลุบตาลง ถอนหายใจแผ่วเบา หัวใจปวดหนึบอย่างไม่อาจอธิบาย มาดามอริชญายกมือขึ้นแตะหลังมือหญิงสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“หนูห้ามใจอ่อนนะลูก”
ท่านมองตามทิศทางที่หลานชายเดินจากไป ก
