ตอนที่ 42
นิหน่ากลับเดินกระทืบเท้าอย่างหัวเสีย สีหน้าไม่ปิดบังความไม่พอใจแม้แต่น้อย ยิ่งเสียงชื่นชมดังขึ้นเท่าไร ความอิจฉาในอกเธอก็ยิ่งปะทุขึ้นเท่านั้น
"เธอเก่งมากนะดีไซเนอร์คนนี้ อายุน้อยแต่ฝีมือระดับโลกเลย"
"อืมใช่ๆ มีอีกผลงานยังรอผลการประกวด ถ้าเธอได้รางวัลอีกคือต้องคารวะเธอแล้วล่ะ"
"แต่ฉันว่าขึ้นป้ายขนาดนี้มันพิเศษไปไหม ทั้งตึกบริษัทมีแต่รูปเธอสูงตระหง่านเลย"
พนักงานหลายคนยืนซุบซิบกันเบาๆ เสียงวิจารณ์กระจัดกระจายไปทั่วโถง
แต่นิหน่ากลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดังลั่น จนบทสนทนารอบข้างเงียบลงในพริบตา ทุกสายตาหันมามองเป็นจุดเดียว
“ใช้ตัวแลกมาหรือไง ถึงได้ความสำคัญขนาดนี้”
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทันที พนักงานบางคนทำหน้าอึดอัด ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา
แต่ก็มีบางคนที่ทนไม่ได้ เอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“เธอมีความสามารถจริงนะ จบก็สูง ฐานะก็ดี จะให้ทำเรื่องแบบนั้นเพราะเงินเหรอ…คิดดูดีๆ สิ”
