ความห่วงที่ถูกห้าม

1067 Words

ธาวินพยักหน้าเบาๆ สีหน้าเริ่มไม่ดีนัก ความกังวลฉายชัดในแววตา เพราะเขารู้ดีว่าเธอเมาแค่ไหน “ขอบคุณครับ” พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากผับ มุ่งหน้าไปยังลานจอดรถอย่างรวดเร็ว และแล้ว…รถของเธอก็ไม่อยู่ตรงนั้นจริงๆ ธาวินหยุดยืน เท้าเอวไว้เล็กน้อย สีหน้าครุ่นคิดอย่างคนที่เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "ผมจะติดต่อคุณยังไงดีนะ ขอแค่รู้ว่าคุณถึงบ้านอย่างปลอดภัยก็พอ…" ก่อนที่ธาวินจะโทรหาหมอเจนจิรา เพื่อขอเบอร์โทรศัพท์ของมาตาลดาจากเธอทันที ไม่นาน เสียงปลายสายก็ดังขึ้น แต่เสียงนั้น…กลับเป็นเสียงของผู้ชาย “สวัสดีครับ เจน อาบน้ำอยู่ครับ” ธาวินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะย่นคิ้วนิดๆ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “คุณหมอฐากูรใช่ไหมครับ? ปลายสายตอบกลับแทบจะในทันที น้ำเสียงหงุดหงิดไม่ค่อยพอใจนัก “ครับ มีอะไรก็รีบพูดมาเลยครับผมจะพักผ่อน” น้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรนั้น ทำให้ธาวินชะงักไปเสี้ยววินาที แต่เขายังคงควบคุมอารมณ์ไว้ได้ “ผ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD