ตอนที่ 17
คำพูดนั้นทำเอาธาวินแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่ ความตรงไปตรงมาแบบไม่ปรุงแต่งของเธอ ชวนให้รู้สึกสบายใจอย่างประหลาด
ทั้งที่ในความเป็นจริงคนที่จะ 'เสียหาย' น่าจะเป็นเธอมากกว่า...ไม่ใช่เขา
เขาพยักหน้าเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่แฝงความเอ็นดู
“ตามใจคุณมาตาลดาเลยครับ”
ทั้งสองนั่งลงตรงมุมบาร์ บรรยากาศรอบตัวคึกคัก แต่กลับไม่อึดอัด มาตาลดาหยิบเมนูเครื่องดื่มขึ้นมาดูอย่างตั้งใจ เธอหันไปมองหมอหนุ่มอีกครั้งก่อนจะเอ่ยถามปนรอยยิ้มสดใส
“วันนี้… มาตาลขออะไรที่แรงหน่อยนะคะ”
เธอพูดเบาๆ แต่ชัดเจนไม่ใช่เพราะอยากเมา แต่อยากให้หัวใจได้พัก จากความรู้สึกที่อัดแน่นมาตลอดทั้งวัน
ธาวินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
“งั้นผมดื่มเป็นเพื่อนครับไม่ต้องคิดอะไร”
ประโยคนั้นไม่ได้หวือหวา แต่กลับทำให้มาตาลดายิ้มออกมาอย่างโล่งใจ อย่างน้อย… คืนนี้เธอไม่ได้อยู่คนเดียว
"คุณหมอดื่มอะไรดีคะสั่งได้เลยไม่อั้น"
เธอพูดพร้อมเอี
