Chapter : 12
กวินหัวเราะในลำคอ มือของเขายังคงลูบไล้แผ่นหลังของเธอเบา ๆ “พี่แอบทำมานานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่รู้”
พิมพ์ยิ้มกริ่ม ขณะมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “หวังว่าเรื่องของเราเองก็คงจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันนะคะ หึหึ” เสียงหัวเราะเบา ๆ ของเธอแฝงไปด้วยความลึกลับที่น่าค้นหา
กวินมองพิมพ์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและเจตนารมณ์ที่ซ่อนเร้น ริมฝีปากของเขายกยิ้มเล็กน้อยอย่างมีเลศนัยก่อนที่จะเอ่ยคำพูดที่ทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นแรงขึ้นอีก “พี่เองก็หวังไว้แบบนั้น” น้ำเสียงของเขาทุ้มลึก เปรียบเสมือนสายลมอุ่นที่พัดผ่านในคืนหนาวเย็น เป็นคำพูดที่ทั้งท้าทายและปิดกั้นทางหนี ความรู้สึกที่คลั่งไคล้และแรงดึงดูดที่ก่อตัวระหว่างทั้งคู่เริ่มชัดเจนขึ้น ราวกับมีกระแสไฟฟ้าที่แล่นผ่านทุกการสัมผัส
เมื่อคำพูดสุดท้ายนั้นสิ้นสุดลง บรรยากาศในห้องกลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ไม่อาจปฏิเสธได้ พวกเขาไม่รอช้า กวินโน้มหน้าเข้าไ
