ส่วนญาดาก็ยืนมองชายหนุ่มที่กำลังป้อนข้าวให้ลูกชายของเธอด้วยสีหน้าอ่อนโยนที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น
ถึงแม้จะยังไม่ให้อภัย แต่เธอก็ยอมรับว่าวันนี้เขากำลังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อครอบครัว
หลังจากข้าวต้มในถ้วยหมดเกลี้ยง เหมันต์ก็ทำตามคำพูดของเขาโดยไม่รีรอ ร่างสูงย่อตัวลงข้างเตียงหยิบกล่องหุ่นยนต์บังคับออกมาวางลงบนโต๊ะเล็กหน้าทีวี
เหมันต์นั่งลงบนพื้นพรมซึ่งข้างกายคือเด็กชายตัวจิ๋วที่กระเถิบลงมาจากเตียงอย่างคล่องแคล่ว แม้จะเพิ่งฟื้นจากโรคหอบแต่แววตาและพลังของความสุขก็ฉายชัดทั่วใบหน้าเล็ก ๆ
เขาเอื้อมมือไปเปิดกล่องซึ่งเผยให้เห็นกลไกล้ำสมัยและจอสัมผัสหลากสี เด็กน้อยนั่งจ้องด้วยความตื่นตา เขาเริ่มอธิบายทีละขั้นตอน สอนให้น้องวินแตะหน้าจอเพื่อควบคุมทิศทางของหุ่นยนต์
เสียงหัวเราะของน้องวินดังกังวานก้องไปทั่วห้อง สีหน้าเปื้อนยิ้มของเขาทำให้หัวใจของผู้ใหญ่ทั้งสองสั่นไหว
ญาดายืนพิงข้างตู้เย็นเล็กในห้อง
