“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ แต่ฉันว่าเราคงไม่ได้มีความจำเป็นต้องเจอกันบ่อยๆ”
เบลล่าสวนกลับทันที น้ำเสียงแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากสมาคมด้วย
โรสนิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนตั้งตัวไม่ทันกับคำตอบนั้น
“เจไดคะ…นี่คุณไม่ได้บอกภรรยาของคุณเหรอคะ ว่าเราสองคนทำงานร่วมกันบ่อยๆ”
โรสหันไปถามเขาเสียงอ่อน
“ยังครับ คู่ค้าผมเยอะมาก คงต้องค่อยเป็นค่อยไป”
แม้เขาจะตอบแบบนั้น แต่โรสก็ยังไม่ยอมปล่อยแขนของเขา
ภาพตรงหน้าทำให้สายตาของเบลล่าหยุดอยู่ที่มือของผู้หญิงคนนั้นที่เกาะแขนสามีเธอแน่น
‘แต่งงานทั้งที ฉันคงไม่ต้องมาเป็นเมียหลวง คอยตามจิกตามกัดผู้หญิงของสามีเหมือนในละครหรอกนะ’
เสียงในหัวดังขึ้นทันที
‘แต่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันควรต้องยอม…มันคือศักดิ์ศรีของฉัน’
ไวกว่าความคิด เธอก็ขยับเข้าไปกอดแขนอีกข้างของเจไดทันที
“เราสองคนออกจากงานมานานแล้ว ฉันคงต้องขอตัวนะคะ เชิญคุณโรสดื่มชมในงานได้ตามสบาย เครื่องดื่ม
