เช้าวันนต่อมา
หน้าคฤหาสน์อันเกรวาเซีย
“ตอนเย็นเดี๋ยวผมมารับนะ ”
“เดินทางปลอดภัยนะคะ ”
จุ๊บ!จุ๊บ! เบลล่าหอมแก้มเขาซ้ายขวา วันนี้เจไดมาส่งเธอที่บ้าน เพราะต้องไปดูโกดังแถบชานเมือง เธอเลยขอให้เขามาส่งทานข้าวกับแม่ซักวัน
“ครับ”
เธอเดินลงรถไปแล้ว และยังไม่ลืมหันมาโบกมือบ๊ายบายเขาอีก พร้อมกับยืนมองจนรถตู้สีดำขลับ ขับออกจากคฤหาสน์ไปจนพ้นตา แล้วค่อยเดินเข้ามาในตัวตึก
ตึก…ตึก…ตึก…
“เบลล่า/แม่คะ ”
สองแม่ลูกยิ้มกว้าง ต่างฝ่ายต่างเรียกกันอย่างดีใจ เบลล่าเดินเข้าไปกอดแม่อย่างคิดถึง
ก่อนที่แม่จะมองเลยไปด้านหลัง
“เจไดไม่มาเหรอ คงไม่ได้ทะเลาะกันมาอีกหรอกใช่ไหม ”
ไลล่าถามลูกสาวอย่างเป็นกังวล เบลล่ายิ้มกว้าง
“เขาไปตรวจโกดังแถบชานเมืองค่ะ หนูเลยให้เขามาส่งทานข้าวที่บ้าน ”
“เฮ้อ... แบบนี้แม่ค่อยสบายใจหน่อย” คนเป็นแม่ถอนหายใจโล่งอก
“จำไว้นะเบลล่า ถ้าเขาทำไม่ดีกับลูก หรือทำให้เสียใจ บอกแม่ได้ตลอ
