“ทานเยอะๆ นะคะ อันนี้ก็อร่อย อันนี้รสชาติก็ดี ฉันตักให้ค่ะ”
น้ำเสียงสดใสเจือความดีใจอย่างปิดไม่มิด เธอนั่งเฝ้าสามีทานมื้อดึกพลางตักกับข้าวพูนจานให้อย่างเอาใจ ความกังวลที่แบกมาทั้งวันมลายหายไป ทันทีที่เห็นเขากลับมานั่งอยู่ตรงหน้าอย่างปลอดภัย
“พอแล้วครับที่รัก... ตักมาซะพูนขนาดนี้ ผมจะทานหมดได้ยังไง” เจไดปรามพลางหัวเราะในลำคอ แม้จะบ่นแต่เขาก็จัดการทุกอย่างที่ภรรยาตักให้จนเกลี้ยงจานอย่างไม่อิดออด
“ก็คุณอดข้าวมาตั้งหลายชั่วโมงนี่คะ ทานเยอะๆ จะได้มีแรงไง”
เมื่ออิ่มหนำสำราญ มาเฟียหนุ่มก็ขยับลุกขึ้นตั้งท่าจะเก็บจานชามเอง เธอเห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปช่วย ทั้งคู่ช่วยกันถือของเดินมุ่งหน้าไปยังห้องครัว ภาพมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลเดินถือถ้วยจานชามตามหลังภรรยาต้อยๆ ทำให้บรรดาบอดี้การ์ดที่กำลังล้อมวงทานข้าวอยู่ถึงกับมองหน้ากันแล้วหลุดยิ้มออกมา ฟิลิกซ์ยิ้มกริ่มอย่างถูกใจ ดูท่าเจ้านายของเขาจะเข้าสมาคม คนรักเม
