บทที่ 132

1228 Words

หญิงสาวสะดุ้งเมื่อถูกสัมผัสด้วยจูบ ถึงแม้จะกลัวมากแต่สติสัมปะชัญญะของเธอยังอยู่ครบ จากมีแค่ฝนกับฟ้าร้อง ตอนนี้เริ่มมีลมกระโชกแรงเพิ่มขึ้น แต่ดูเหมือนว่าแม่กับลูกจะไม่หวาดกลัวเหมือนช่วงแรกแล้ว เพราะเธอรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีเขาอยู่ในห้องนี้ด้วย มือหนาตบก้นลูกชายเพียงไม่นานเขาก็หลับไป และดูเหมือนว่าแม่จะหลับไปด้วยแล้ว ทั้งสองคงจะกลัวมาก นอร์เวย์ขยับมือออกจากศีรษะของเธอเล็กน้อย เพื่อที่จะอุ้มลูกมานอนเปล พอวางลูกลงที่เปลได้ ชายหนุ่มก็ห่มผ้าให้ ร่างหนาค่อยๆ เอนลงที่เตียงเบาๆ สายตาคมจ้องมองใบหน้าหญิงสาวที่หลับอยู่ "คุณยังอยากจะมีผมอยู่ข้างๆ ไหม" มือหนาเอื้อมไปลูบผมของเธอเบาๆ เพราะกลัวว่าจะไปกวนให้ตื่น แต่จังหวะนั้นดวงตางามค่อยๆ ลืมขึ้นมา ที่จริงเธอยังไม่หลับ ทั้งสองมองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ปิ่นมุกก็รีบหลบสายตานั้น เธอกำลังจะหันหลังให้ แต่ถูกมือของอีกฝ่ายคว้าร่างของเธอให้หันกลับมา เปรี้ย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD