30 แต่ฉันต้องการเธอ!
ปรางปรีญากำลังกลุ้มใจอย่างหนักเพราะอาการป่วยของรินรดาไม่ดีขึ้นเลย และตอนนี้อาการของท่านก็เริ่มวิกฤตเข้าเรื่อยๆจนต้องเข้าไอซียู ทำให้เธอต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะถ้าเกิดอะไรขึ้น อย่างน้อยก็ยังได้อยู่ดูใจ
…จนกระทั่งหมดเวลาเยี่ยม ปรางปรีญาเดินคอตกออกมาจากห้องไอซียูแล้วทรุดนั่งลงบนเก้าอี้สำหรับนั่งรอผู้ป่วย หยาดน้ำตาค่อยๆเอ่อล้นออกมา และในที่สุดเธอก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ ร่ำไห้ด้วยความสงสารรินรดาเพราะคุณหมอบอกว่าให้เธอทำใจ
ต่อให้รักษาไปอาการก็ไม่ดีขึ้นเพราะสภาพจิตใจของผู้ป่วยย่ำแย่จนทำให้อาการทรุดลง อีกทั้งภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากการผ่าตัดล่าช้าจนเกินไป นั่นก็เท่ากับว่าทำได้แค่ประคองชีวิตไปวันๆ จนรินรดาต้องขอยุติการรักษาเองเพราะไม่อยากให้หลานสาวลำบาก
ปรางปรีญาเห็นเบอร์ของอคิราห์โทรเข้ามาติดต่อกันหลายสิบสาย แต่เธอก็ไม่ได้กดรับ ในตอนนี้เธอไม่อยากคุยกับใคร ไม่อยากเจอใคร
