31 ปราบพยศ
อคิราห์ก้าวลงมาจากรถแล้วดึงร่างของปรางปรีญาเข้าไปบดจูบต่อหน้าผู้คนนับสิบ รวมไปถึงรถที่กำลังสัญจรไปมา ทุกคนอึ้ง อ้าปากค้าง พร้อมกับหยุดมองราวกับกำลังดูการถ่ายทำละคร
“อื้ออ….ทำบ้าอะไรของคุณ!” ปรางปรีญาเมื่อได้สติก็รีบยกมือผลักร่างสูงให้ออกห่างจากตัว น้ำตาแห่งความอับอายไหลรินลงมาเป็นทาง ไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเธอในที่สาธารณะแบบนี้
เขายังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า
“ถ้าเธอยังดื้อกับฉันอีก รับรองว่าฉันเอาเธอบนรถแน่” อคิราห์ไม่ได้แค่ขู่ แต่แววตาแข็งกระด้างคู่นั้นบ่งบอกว่าเขาทำจริง
“ฉันไปไม่ได้ ฉันต้องรีบกลับไปสรุปงานส่งบอส”
“เรื่องนั้นเดี๋ยวฉันจัดการเอง แต่ตอนนี้เธอต้องไปกับฉัน”
“ขอร้องล่ะ เห็นใจฉันบ้าง ตอนนี้น้าของฉันท่านป่วยหนักจริงๆ ฉันไปกับคุณไม่ได้ ฮึก! ได้โปรด…” ปรางปรีญายกมือไหว้ขอร้องทั้งน้ำตา อยากหนีไปให้ไกลจากตรงนี้ อับอายสายตาผู้คน เธอเหนื่อยจนแทบไม่มีแรงจะเดินอยู่แล้ว ทำ
