เกือบจะกล่าวไม่จบด้วยซ้ำ เขาตัดสินใจทำในสิ่งที่รู้ว่าสักวันมันจะต้องเกิดขึ้น มือข้างหนึ่งสอดคว้าแผ่นหลังของมีนมีนาเอาไว้แน่น หญิงสาวใจหายวาบ ขณะร่างสูงใหญ่ก็ยอบย่อเพื่อจะสอดแขนอีกข้างไว้ใต้ขาพับของเธอ จากนั้นก็เหยียดร่างขึ้นเต็มความสูง รวบเรือนร่างน้อยๆ ปลายเท้าทั้งสองข้างของหญิงสาวละลิ่วลอยขึ้นจากพื้น เขาอุ้มเธอเอาไว้ในอ้อมแขน ต่อมาก็พาร่างซึ่งดูราวกับไร้น้ำหนัก ไม่ได้พาไปวางลงบนเตียงนอนซึ่งอยู่ไม่ไกล แต่กลับวางร่างระทดระทวยลงนั่งบนโต๊ะกินข้าวเสียนี่
โครม…!
ชายหนุ่มใช้หลังมือกวาดทุกสิ่งอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างไม่ใยดี ราวกับว่านอกจากเรือนร่างเย้ายวนตรงหน้า ทุกสิ่งอย่างก็ไม่มีความหมาย อะไรๆ ก็ดูจะเกะกะไปเสียหมด
หญิงสาวยอมรับว่าแม้นาทีนั้นจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัว เหมือนไม่เชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นตรงนั้น หากชายหนุ่มก็ยืนยันว่าด้วยมือทั้
