ลักษณะนี้ สิ่งที่พจน์ทำ…มันไม่ต่างอะไรกับการ ‘ทำร้าย’ และ ‘ทำลาย’ ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งดีๆ นี่เอง
“ผมตั้งใจจะขอโทษเธอ…แต่ผมก็ละอายเหลือเกิน” พจน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสลด
“ถ้าคุณไม่ได้รักเธอ...คุณก็ไม่ควรแต่งงานกับเธอแต่แรก” กรามของสิงห์ขบกันจนเป็นสันนูนขณะพูด มือข้างหนึ่งเผลอกำแน่นด้วยความโกรธจัด คนที่สมควรจะถูกตะบันหน้ามากที่สุดในนาทีนี้กลับกลายเป็นพจน์
“ผมยอมรับว่าผมเห็นแก่ตัว ผมคิดว่าการแต่งงานจะเปลี่ยนแปลงผมจากสิ่งที่เป็นอยู่ ผมคิดว่าการได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงที่สวยและเพียบพร้อมอย่างรินนรีจะทำให้ผม ‘เปลี่ยน’ จากสิ่งที่ผมพยายามจะเอาชนะมันมาโดยตลอด” พจน์สารภาพออกมาอย่างหมดเปลือก ไม่อายกับสายตาผู้ชายตรงหน้า ไม่ได้รู้สึกโกรธที่ถูกสิงห์ตำหนิให้บ้าง
“ผมอยากจะเอากำปั้นกระแทกหน้าคุณสักหมัด” สิงห์กัดกรามกอด แทบระงับอารมณ์กรุ่นโกรธเอาไว้ไม่ไหว
เกือบจะระเบิดออกมาในนาทีนั้น พจน
