หาญ บ้าบิ่นเกินไป อาจจะทำให้เขาสมควรถูกระเบิดสมองในวินาทีนั้นก็ได้ ถ้าขณะนั้นพจน์มีปืนอยู่ในมือ
ทว่าคำพูดของพจน์ในนาทีต่อมา ก็เปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปจากสิ่งที่เขาคิด
“ถ้าภรรยาของผมรู้เข้า เธอคงดีใจ...ที่รู้ว่ามีผู้ชายคนหนึ่งรักเธอถึงขนาดกล้าทำในสิ่งที่บ้าที่สุด ด้วยการสารภาพว่ารักเธอ...ต่อหน้าสามีของเธอ” กล่าวแล้วก็ยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มอย่างใจเย็นอีกครั้ง
สิงห์คิดในทางกลับกัน ถ้าตอนนั้นเขาเป็นพจน์ ก็คงจะเอากาแฟในแก้วสาดหน้าคนที่กล้ามาบอกรักภรรยาของตนซึ่งๆ หน้า แต่ถ้าพจน์ทำอย่างนั้นจริงๆ สิงห์ก็คิดเอาไว้เช่นกัน…ว่าพร้อมจะเชิดหน้ารับเอาไว้ทั้งความร้อนและความขมขื่นจากกาแฟถ้วยนั้น แต่ทุกอย่างก็ผิดไปจากที่คาดเอาไว้ เพราะในตอนนั้น พจน์กล่าวยิ้มๆ ด้วยซ้ำ แทนที่เขาจะแสดงอารมณ์อันเกรี้ยวกราดออกมา แต่สีหน้านั้นกลับนิ่งเรียบ เหมือนไม่รู้ร้อนกับเรื่องที่โดนสวมเขาสักเท่าไร
“ผมไม่เข้าใจ…” สิงห์ตา
