ด้วยความตกใจ! หญิงสาวหันขวับไปตามน้ำเสียงคุ้นหู ต่อเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลา
“คุณสิงห์…!” เธอจึงอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อรู้ว่าเจ้าของเสียงนั้นคือคนที่เธอ ‘กำลังจะหนี’
“ตกใจมากหรือครับที่เจอผม?” คนที่นั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนเก้าอี้ ลดหนังสือพิมพ์ที่ถืออยู่ในมือ เพื่อที่จะมองหน้าคนใจร้ายให้ชัดๆ ริมฝีปากของเขาเหยียดตรง เงยขึ้นมองหน้าเธอโดยปราศจากรอยยิ้ม นึกตำหนิรินนรีอยู่ในใจ ที่เธอพยายามจะหนีไปโดยไม่คิดจะร่ำลาเขาสักคำ
“ไม่คิดว่าจะเจอคุณตรงนี้” รินนรีตอบเรียบๆ อย่างคนรู้ผิด
อันที่จริงก็เป็นอย่างที่ชายหนุ่มต่อว่า เพราะเธอตั้งใจว่าจะมานั่งดื่มกาแฟเพื่อฆ่าเวลา ถือโอกาสหลบหน้าเขาไปพลางๆ ในระหว่างที่รอให้ลูกทัวร์คนอื่นๆ ลงมาพร้อมเพรียงกันบริเวณลอบบีตามที่ได้นัดหมายเอาไว้ แลเห็นรถบัสคันใหญ่ซึ่งทางโรงแรมเตรียมพร้อมเอาไว้บริการรับส่งระหว่างสนามบินกับ
