พาไปบ้านครั้งแรก

‘แล้วฝันตกลงไปแล้วเหรอว่าจะไป’ เสียงจากปลายสายของลลิลถามออกมาอย่างตื่นเต้น เมื่อพาฝันโทรไปเล่าเรื่องของพ่อและแม่ให้ฟัง “ใช่...เราไม่รู้เลย เราทำถูกรึเปล่านะลิล” พาฝันตอบกลับด้วยความลังเล ตั้งแต่ที่ตอบตกลงไปจนถึงตอนนี้พาฝันก็ยังรู้สึกเหมือนฝันอยู่เลย เธอที่จู่ๆก็มีทั้งพ่อและพี่ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ‘เรื่องนี้ไม่มีใครถูกใครผิดหรอกนะฝัน มันอาจแค่ถึงเวลาที่สมควรในการพบกันก็ได้ ถ้าฝันทำแล้วสบายใจก็ทำ แต่อย่าฝืนทำเพราะคนอื่นเลยนะ’ ลลิลตอบกลับมาอย่างเข้าใจ ไม่อยากให้เพื่อนกังวลมากไปจนเครียด “เราแค่คิดว่าทุกคนจะได้ไม่มีเรื่องค้างคาใจกันอีก” พาฝันบอกสิ่งที่คิดออกมา เพราะตอนนี้ต่างคนต่างมีเรื่องค้างคาอยู่ในใจยากจะลบเลือน ถ้าหากเธอยอมไปพบกับพ่อ เค้าก็จะได้สบายใจที่ได้เจอ นับดาวก็ทำเรื่องที่พ่อขอร้องมาทั้งชีวิตสำเร็จ ส่วยเธอเอง ก็ได้ช่วยให้ทุกคนสบายใจไม่มีอะไรค้างคากันอีก แถมยังได้ไปเจอคนที่เคยทำ