‘พี่รอข้างล่างนะครับ’
พาฝันทั้งตกใจทั้งแปลกใจกับข้อความที่ได้รับ เพราะท่าทางที่กลับไปเมื่อวันก่อนดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ไม่คิดว่าพอเช้ามาจะยังส่งข้อความมาแบบนี้ ที่สำคัญยังจะมารอรับกันอีกต่างหาก นี่เธอปฏิเสธไม่ชัดเจน หรือว่าหมอฟ้าไม่เข้าใจกันแน่
ที่คิดมากจนนอนไม่หลับมาทั้งคืนว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไง ไม่มีความหมายเลยหรือไงกัน แบบนี้จะต่างอะไรจากที่เป็นอยู่ ไม่ใช่ว่าเธอขอเวลาเพื่อทบทวนหรอกเหรอ
ถึงจะแปลกใจยังไงแต่ด้วยมารยาท ก็ยังต้องตอบกลับอยู่ดี พาฝันถอนหายใจก่อนกดเข้าหน้าแชททันที
‘พี่มารอทำไมคะ วันนี้ฝันต้องไปทำงานแล้วค่ะ’
‘พี่ก็มารับไปทำงานไง วันนี้พี่ก็ต้องทำงานเหมือนกันครับ อ้อ แล้วก็จะพาไปกินข้าวด้วย’
ข้อความที่ตอบกลับมาทันทีทำเอาพาฝันขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม แบบนี้ไม่ใช่ว่าทำตัวปกติเกินไปหรอกเหรอ ช่างเป็นคนที่คาดเดาไม่ได้จริงๆ
ถึงจะทั้งไม่เข้าใจทั้งไม่พร้อมเผชิญหน้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได
