ฝ่ามือบอบบางเปิดประตูบานนั้นออกพร้อมกับปิดมันลงทันที ร่างเล็กรีบวิ่งเข้าไปมุมใต้โต๊ะทำงานเพราะกลัวว่าจะมีคนตามเธอมา มินตราหอบหายใจถี่รัว จังหวะการเต้นของหัวใจโครมครามแทบหลุดออกมาจากทรวงอก ภาพในหน้าจอมือถือฉายร่างของผู้จัดการสาวที่ขยับตัวอย่างกระวนกระวาย มือที่สั่นระริกพยายามควบคุมตัวเอง
เมื่อดวงตากลมโตจ้องภาพนั้นส่งผลให้มินตรายกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง ใบหน้าหวานละมุนฉายแววความสงสัยอยู่เต็มไปหมด หรือว่าบทสนทนาเมื่อครู่จะหมายถึงฟ้าต้องการยาพวกนั้น...ทุกอย่างมันชัดเจนขนาดนี้แล้ว หล่อนคงไม่ได้อยากทำร้ายราชา
วินาทีต่อมาฝีเท้าหนักแน่นก้าวมาหยุดตรงโต๊ะทำงาน ราชาโน้มตัวลงมาทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งโหยง เธอตกใจจนทำมือถือเครื่องนั้นตกลงบนพื้น
“เหี้ย!! ตกใจหมด” ตัวเล็กตะโกนเสียงดังลั่น ฝ่ามือเล็กคว้ามือถือทันทีทันใด
“เฮียเองครับ ตกใจอะไรขนาดนั้น” ราชาว่าพลางยกยิ้มบาง ๆ แววตาคมคายสะท้อนความสงสัยอย่างโจ่ง
