บทที่ 17
ไม่ใช่ว่ารับไม่ได้
ต่อจากตอนที่แล้ว
ภายในไนต์คลับสุดหรูแห่งนี้มีสถานที่ที่ไม่มีใครอยากเข้าไป ห้องดำสถานที่ลับสำหรับผู้ทำผิดกฎของร้าน เมื่อประตูเหล็กสีดำถูกเปิดออก บรรยากาศด้านในเย็นยะเยือก ไม่มีแสงสว่างใดนอกเสียจากไฟที่ลอดผ่านหน้าต่างบานนั้นเข้ามา ความเงียบงันคืบคลานเข้ามาปกคลุมทั่วทั้งห้อง พื้นถูกปูด้วยกระเบื้องสีดำทึบ ผนังทุกด้านเป็นเหล็กหนา
ฝีเท้าหนักแน่นของมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ก้าวเข้ามาในห้อง สายตาคมคายจับจ้องร่างของฟ้า ผิวซีดเซียว ดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากแห้งแตกจนเห็นเลือดซิบ มือของฟ้าสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
“ฟ้าขอโทษค่ะ ฟ้าผิดไปแล้ว” เสียงแหบพร่าเปล่งวาจาบอกกับเขา ขณะที่ราชายืนอยู่เบื้องหน้าของเธอ หล่อนถูกโซ่ตรวนข้อเท้าเอาไว้ข้างหนึ่ง วินาทีนี้เธอก็ไม่ต่างจากสัตว์ที่ถูกจองจำภายในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้
“ขอโทษงั้นเหรอ?” ราชาเลิกคิ้วทวนถาม
หญิงสาวเบื้องหน้าขยับตัวเข้ามาเกาะท่อน
