บทที่ 3ราชาแค่ฝันไป 1

บทที่ 3 ราชาแค่ฝันไป ตึกสูงระฟ้าแห่งนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นคอนโดสุดหรู ภายในห้องนอนของราชาตกแต่งด้วยโทนสีดำเรียบหรู ผนังกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นทัศนียภาพของเมืองศิวิไลซ์ที่ยังคงเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยิบ ถัดมาเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ปูด้วยผ้าปูสีดำ เหนือหัวมีกรอบรูปภาพติดประดับเอาไว้ พื้นห้องปูด้วยไม้สีเข้มตัดกับพรมขนนุ่มที่วางไว้ชิดขอบเตียง ภายในห้องเงียบสงบมีเพียงแสงไฟสลัวจากหัวเตียงส่องความสว่างทอดเงาลงบนพื้น ท่อนแขนแกร่งของราชาวางร่างบอบบางของผู้หญิงตัวเล็กลงบนเตียงนอน ดวงตาสีเทาเข้มจ้องมองเรือนร่างของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับเสือที่จ้องเหยื่อภายใต้วงแขนของตัวเอง ลมหายใจร้อนเป่ารดใบหน้าหวานละมุนยามนี้ทั้งคู่สบตากัน สัมผัสใกล้เสียจนเธอรู้สึกถึงไออุ่นที่แผ่ซ่านจากร่างสูง ไม่มีประโยคคำพูดใด ๆ ฝ่ามือหนาของเขาลูบไล้ท่อนขาของเธอ ก่อนจะถลกกระโปรงขึ้นสูงกว่าเดิม...ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมมานวดคลึงความกลมกลึงขนาดพอดีมือ และก่อนที่เธอจะเอื้อนเอ่ยวาจาขึ้น...ริมฝีปากหนาของราชาก็ทาบทับลงบนริมฝีปากได้รูป จูบแสนเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความปรารถนา ส่งผลให้มินจูบตอบเขาเป็นอย่างดี เมื่อเห็นอย่างนั้นราชาจึงเพิ่มความหนักหน่วงขึ้นและทำให้เธออ่อนยวบลง จูบของเขามันทั้งเร่งเร้า ดูดดื่มแถมเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ เรียวแขนของมินยกขึ้นโอบล้อมลำคอของคนตัวสูงด้วยความลืมตัว ริมฝีปากของราชาบดเบียดราวกับต้องการจะกวาดต้อนทั่วทุกมุมปาก ลมหายใจของทั้งคู่ร้อนผ่าวและเขายังคงรุกล้ำมากขึ้น ฝ่ามือเล็ก ๆ เลื่อนลงมาดันหน้าอกเขาเบา ๆ แต่ทว่าก็ถูกมือหนากอบกุมเอาไว้เสียก่อน ราวกับว่าเขากำลังกลืนกินลมหายใจของเธอจนแทบหายใจไม่ออก จูบของราชาทำเอาเธอเผลอไผลตามความปรารถนา เมื่อจูบกันอยู่นานสองนานราชาจึงยอมถอนจูบออกจากกัน นิ้วมือเรียวยาวยกขึ้นเกลี่ยริมฝีปากสีแดงระเรื่อที่บวมช้ำของเธอ นัยน์ตาสีเทาเข้มฉายแววความพึงพอใจอย่างโจ่งแจ้ง ก่อนที่ฝ่ามือแกร่งจะเลื่อนลงมาบีบเคล้นเต้านมสลับกันสองข้าง กระตุ้นความต้องการอย่างไม่มีสิ้นสุด แค่ทั้งสองสบตากันก็เหมือนจุดประกายไฟซึ่งกันและกัน ค่ำคืนที่มีเพียงแสงไฟสลัวส่องสว่างลอดผ่านม่านบาง ๆ เข้ามาข้างในเล็กน้อย อุณหภูมิภายในห้องเย็นสบายเนื่องจากเครื่องปรับอากาศทำงานปกติ แต่รูปร่างสูงที่นอนแผ่ราบอยู่บนเตียงกลับรู้สึกร้อนรุ่มจนข่มตานอนไม่ไหว ราชาค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองเพดานห้อง จากนั้นเขาเริ่มขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะพบว่าเรื่องที่นึกถึงเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น ผ้าห่มผืนโตร่นลงไปอยู่ระดับเอว ลมหายใจร้อนระบายออกมาอย่างโล่งอก เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกก่อนจะพบว่าตามร่างกายมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาประปราย ทุกอย่างภายในห้องยังคงเงียบสนิท แต่กลับเป็นเขาเองที่รู้สึกเปียกชื้นจากฝันเมื่อครู่ ภาพทุกอย่างสมจริงราวกับตาเห็นนั่นทำให้ตรงกางเกงของเขาเปียกชุ่มไปหมด “แม่งเอ๊ย! กูฝันไปเหรอเนี่ย” ราชาสบถเสียงต่ำ ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นมาปาดหน้าตัวเอง รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยที่เรื่องราวทั้งหมดเป็นแค่ความฝัน และที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าคือเขาไม่เคยขาดเรื่องผู้หญิง แต่ทำไมมินถึงเป็นคนที่ทำให้ราชานึกถึงได้ขนาดนี้ กว่าจะผ่านค่ำคืนนี้ไปได้ มันยาวนานยิ่งกว่าคืนไหน ๆ และคนที่ทำให้เขาตกอยู่ในสภาพแบบนั้นได้ ก็คงจะเป็นยัยแว่นคนนั้นที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้... เมื่อตื่นมาและพบว่าตัวเองตกอยู่ในสภาพนี้ เขาจึงตัดสินใจหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง เดินตรงเข้าไปทำความสะอาดร่างกายภายในห้องน้ำ จะให้ข่มตานอนตอนนี้มีหวังเขาได้นอนไม่หลับแน่ ๆ ไนต์คลับ สถานบันเทิงที่ไม่ว่าใครก็หมายจะมาขยับท่วงท่าและดื่มสังสรรค์อย่างสนุกสนาน ทว่าในยามเช้าที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส กลุ่มเมฆลอยเอื่อยเฉื่อย และกลุ่มคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองก่อนที่ร้านจะเปิด รถยนต์คันสีดำแล่นเข้ามาจอดด้านหน้าพร้อมกับร่างสูงของราชาเปิดประตูก้าวลงจากรถ ราชามุ่งตรงมายังไนต์คลับของตัวเองตั้งแต่ตะวันขึ้นสู่ขอบฟ้า น่าแปลกที่เขามาเหยียบสถานที่แห่งนี้เร็วกว่าเวลาปกติ เพราะกว่าเจ้าของร้านจะเข้ามาตรวจงาน ไนต์คลับแห่งนี้ก็เปิดให้บริการจนผู้คนหลั่งไหลเข้ามาจับจองที่นั่งแล้ว ฝีเท้าคู่ใหญ่ก้าวเข้ามาเหยียบภายในที่กำลังทำความสะอาด เขาไม่รอช้ามุ่งตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว ภายในใจกลับรู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก อยากให้ถึงเวลาที่นัดเจอกันจะแย่ เธอจะกล้ามาเหยียบที่นี่จริงเหรอ? ถึงอย่างนั้นราชาก็ได้แต่ภาวนาในใจหวังว่าเธอจะมาที่นี่ตามที่ตกลงกันเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเขาขาดใจตายแน่ ๆ