หลังจากทั้งคู่จัดการกับอาหารมื้อค่ำเสร็จในเวลาค่อนข้างดึก ซึ่งนักรบดูแลใส่ใจแก้วกานดาเป็นอย่างดี เขาไม่ให้เธอหยิบจับอะไรเลย ชายหนุ่มเก็บสำรับล้างจานเองทุกอย่าง แก้วกานดาหลบขึ้นห้องทันทีหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ
นักรบจัดการตรวจตราความเรียบร้อยรอบๆบ้านอีกครั้ง ก่อนจะก้าวขึ้นบันไดบ้าน เมื่อเดินผ่านประตูห้องของแก้วกานดาชายหนุ่มหยุดมองแล้วถอนหายใจแรง มือหนายกขึ้นตั้งใจจะเคาะประตู แต่ก็หยุดความตั้งใจไว้แค่นั้น หากแต่ยังไม่ยอมที่จะขยับเท้าออกจากหน้าห้องของหญิงสาว และก่อนที่เขาจะตัดใจเดินกลับเข้าห้องตัวเองไป ประตูห้องที่เขายืนมองอยู่นานสองนานก็ถูกเปิดออก
“อุ๊ย!” แก้วกานดาอุทานด้วยความตกใจ คนถูกจับได้ว่าเฝ้ามองห้องน้องนางอยู่ทำหน้าเก้อเล็กน้อย
“เอ่อ...ฝ้ายอยากได้อะไรหรือเปล่า พี่จะลงไปเอาให้”
แก้วกานดาเมินสายตาไปทางอื่น เธอไม่อยากสบตาเขา กลัวว่าความรู้สึกที่ถูกกักไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ จะเผลอแสด
