สุดท้ายกับข้าวมื้อเย็นก็ไม่อร่อยอีกเลย ฉันเข้ามาเก็บเสื้อผ้าของไอ้ก้อยเพื่อพามันกลับมาอยู่คอนโดฉัน ส่วนคิรินกับคิรัณมันก็คงไป ๆ มา ๆ ช่วงนี้ฉันคงไม่ได้ไปอยู่คอนโดมัน เพราะไม่อยากให้ก้อยมันคิดมาก
เห็นก้อยมันดูเข้มแข็งแต่บทมันจะอ่อนแอมันก็น่าสงสารมาก ถ้าเกิดผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่นางเบลบางทีก้อยมันคงไม่รู้สึกแย่ขนาดนี้
"ก่อนหน้านี้กูกับอีเบลก็เคยคุยกันนะ คุยกันแทบทุกเรื่องตอนไปเที่ยวไปปาร์ตี้กูเคยชวนแฟนกูไปด้วย รู้จักกันมาตั้งนานไม่รู้ว่ามันจะแอบไปแดกกันเอง"
"เบลมันเหมือนพวกใจแตกว่ะมึง พอได้ลองเปลี่ยนตัวเองหันกลับมาสนใจผู้ชายดูเหมือนมันจะเอาไม่เลือกเลย"
"กูอยากจะแฉให้มันไม่มีที่ยืนในสังคม เอาให้โคตรพ่อโคตรแม่มันอับอายกันให้หมด!"
"เรื่องนี้กูเข้าใจนะถ้าเป็นกู กูก็คงคิดแบบมึงแต่กฎหมายมึงต้องคิดดี ๆ ล่ะ ประจานเขาเราได้แค่ความสะใจแต่ถ้าเขาฟ้องกลับมาเราจะเสียเงินเอานะ"
"เฮ้อ... ขอบคุณมึงมากนะ
