วันต่อมา
วันนี้ฉันมาเรียนก็เจอก้อยกำลังนั่งกินมาม่าอยู่ที่โต๊ะประจำ ฉันรีบเข้าไปถามมันเรื่องเบลเพราะฉันไม่รู้ว่าเบลมันพักอยู่ที่คอนโดเดียวกับก้อยไหม ถ้ามันพักอยู่ที่นั่นฉันจะได้ไม่เข้าไปเหยียบ
"กูอยู่มาตั้งนานไม่เคยเห็นหน้ามันเลยนะ"
"หรือมันไปหาใคร กูเห็นหน้ามันดูตื่นๆ อย่างกับหนีอะไรมา"
"คงไปหาใครมาล่ะมั้ง ช่างแม่งเถอะถ้ามันมายุ่งกับกู กูบอกเลยกูไม่ได้ใจเย็นเหมือนมึงแน่เอวา"
ระหว่างที่พวกฉันนั่งคุยกันอยู่คิรินกับคิรัณก็เดินมาพร้อมงานของอาจารย์ วันนี้พวกมันต้องออกไปดูงานข้างนอกส่วนพวกฉันต้องทำงานส่งอาจารย์อยู่ที่นี่ มาถึงไอ้คิรินมันก็แย่งขนมฉันไปกินสภาพเหมือนคนหิวโซทั้งๆ ที่มันพึ่งจะกินข้าวมาพร้อมฉันเมื่อเช้า
"กูถามก้อยแล้วนะเรื่องที่กูเจอเบลเมื่อวาน ก้อยมันบออกไม่เคยเห็นเบลเลย"
"อาจจะไปหาเพื่อนก็ได้" คิรัณพูดก่อนจะอ่านหนังสือต่อ
เมื่อทุกคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง ฉันกับก้อ
