หลังจากมีอะไรกันในห้องวีไอพีจนหมดแรง ติณณ์ก็อุ้มร่างเล็กนอนหลับอยู่ลงมายังลาดจอดข้างล่าง พร้อมกับลูกน้องคนสนิท แขนแกร่งวางร่างบางลงบนเบาะเบาๆ ก่อนจะขยับให้เธอนอนหนุนตัก แล้วใช้ก้านนิ้วแตะพวงแก้มระเรื่อลากไปมาอย่างเอ็นดู
ทั้งคู่นอนหลับอยู่บนรถ ทำให้ปันต้องขับรถมาส่งที่คอนโด แถมตอนได้ยินเรื่องนี้ แทนก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้กับเพื่อนสนิท เพราะรอจนแล้วจนรอด ติณณ์ก็ไม่ยอมออกมา จนเกือบถึงเวลาปิดคลับ
“มึงไปพักได้แล้ว ไม่ต้องขึ้นไปส่งถึงห้อง”
“ไหวนะครับนาย”
“นี่มึงคิดว่ากูเป็นใคร”
สายตาคู่คมตวัดมองอย่างเอาเรื่อง เมื่อเห็นว่าปันแอบยิ้มที่เขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับใบชา แถมยังหมดแรง หมดสภาพมากขนาดนี้อีก
“ครับ ผมจะไปพัก”
ภายในห้อง
ใบชางัวเงียตื่นขึ้นมาตอนเช้า ตั้งใจจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ ทว่า ก็ตกสดุ้งตื่นเต็มตา เมื่อเห็นว่าคนร่างสูงนอนอยู่ข้างๆ แถมยังกอดเอวของเธอเอาไว้แน่น
ใบชาสูดหายใจเข้าลึ
