ร่างเล็กทิ้งตัวลงบนเตียงราวกับคนหมดเรี่ยวแรง สายตาคู่สวยเหม่อมองเพดาน พลางนึกถึงใบหน้าหล่อที่กำลังฉีกยิ้มให้ผู้หญิงคนอื่น แม้ไม่อยากรู้สึก แต่ภายในกลับเอาแต่เรียกร้อง ปากบอกว่าเกลียด แต่ในหัวใจกลับสลักชื่อของเขาลงไปเรียบร้อยแล้ว
ใบชาขอแทนกลับมาก่อนเวลาเลิกงาน เพราะกังวลจนทำแก้วตกแตกไปหลายใบ พอมาถึงห้องจิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ร่างเล็กเอาแต่คิดว่าติณณ์จะไปทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น
ลมหายใจถูกพ่นออกมาแผ่วเบา ก่อนมือเล็กจะหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งข้อความหาเพื่อนสนิท
แชต : น้ำขิง
ใบชา : ชาเห็นพี่ติณณ์ออกไปกับผู้หญิงคนอื่น
น้ำขิง : แล้ว?
น้ำขิง : อย่าบอกนะว่าแกหวงเขา
ใบชา : เปล่าซักหน่อย
น้ำขิง : ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ
น้ำขิง : ขิงว่าชารีบเรียกเขาให้มาหาดีกว่า ก่อนเขาจะไปกับคนอื่นจริงๆ พี่ติณณ์บอกว่ารักชานี่ ลองให้โอกาสเขาดูหน่อยไหม
น้ำขิง : อีกอย่างนะ เท่าที่เห็นพี่แทนเล่าให้ฟัง ฉันว่
