#20.30 น. คลับ
ดวงตาคมเข้มฉายแววความเจ็บปวดและรู้สึกผิด เมื่อตัดสินใจเล่าเรื่องทุกอย่างให้เพื่อนสนิทฟังตั้งแต่ต้นจนจบ แม้ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะยอมปริปากพูด แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว
“เรื่องนี้หรอที่มึงอยากปรึกษากู”
แทนยกคิ้วขึ้นเป็นคำถามอย่างประหลาดใจ เมื่อฟังเรื่องที่ฝ่ายตรงข้ามเล่าจนจบ เพื่อนของเขาไปโดนตัวไหนมา จู่ๆ ถึงกลับคำพูดของตัวเองจนผิดปกติ แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีมาก
“อื้อ”
“อันดับแรกนะ มึงต้องหยุดบังคับน้องก่อน แล้วค่อยเข้าหาด้วยความนุ่มนวล”
“นี่มึงแนะนำเหี้ยไรให้กูเนี้ย”
เสียงทุ้มเย็นพูดตอบกลับเพื่อน เพราะเขากำลังจริงจังอยู่ แต่แทนกลับพูดติดเล่นราวกับว่ามันไม่สำคัญ
“กูพูดจริง มึงไม่ควรบังคับใบชา ถ้าอยากให้น้องหันกลับมามองแบบคนปกติ”
แทนกดเสียงเน้นย้ำสิ่งที่ตัวเองพูด และอยากฝังมันเข้าไปในโสตประสาทของติณณ์สักที เพราะบอกอะไรแล้วชอบทำหูทวนลม
“ที่ผ่านมากูคงเหี้ยมากสินะ”
“เ
