หลังจากเลิกเรียน ทั้งสองก็ลงมาเจอกันด้านล่าง ระหว่างนั่งเรียนช่วงบ่าย น้ำขิงเอาแต่ครุ่นคิดว่าจะช่วยใบชายังไงดี จนกระทั่งพี่ชายทักมา
“วันนี้ไปกินหมูกระทะกันไหม พี่อาร์ทชวน”
“อื้อ เอาสิ”
เสียงหวานตอบแผ่วเบา วันนี้ร่างเล็กรู้สึกเหนื่อยล้ามากกว่าปกติ ทว่า เมื่อน้ำขิงชวน ใบชาก็ไม่คิดจะปฏิเสธ เพราะนานทีจะได้ไปนั่งกินหมูกระทะด้วยกัน
หลังจากยืนรออาร์ทมารับ มือเรียวก็ล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมา ก่อนจะปลดล็อกหน้าจอและแตะเข้าไปในแชตของติณณ์
แชต : ติณณ์
ใบชา : วันนี้ไปกินหมูกระทะกับเพื่อนนะคะ บอกพี่ปันไม่ต้องมารับก็ได้ เดี๋ยวชาให้เพื่อนไปส่ง
ติณณ์ : อืม
เมื่อพิมพ์บอกเขาเสร็จเรียบร้อย ใบชาก็เก็บมือถือกลับใส่เข้ากระเป๋าอย่างเดิม เพราะออกมาข้างนอก เธอไม่อยากแม้แต่จะหยิบมันขึ้นมาเช็ก เพราะไม่อยากเห็นว่ามีข้อความของติณณ์ฝากเอาไว้
รอไม่นานรถของอาร์ทก็แล่นมาจอดยังหน้าตึกคณะของทั้งสอง เมื่อเห็นว่
