ร่างเล็กตัวสั่นระริกด้วยความจุก แต่ยังไม่ทันได้หายเจ็บ ติณณ์ก็เข้ามากระชากโยนเธอเข้าไปในห้องอย่างไร้ความปราณี
ขายาวก้าวตามเข้ามา พร้อมกับปิดประตูดังปัง! ร่างสูงนั่งย่อลงหาใบชาที่กำลังนอนบิดสะอื้นน้ำตาไหลพราก เขาจ้องมองเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยราวกับดวงวิญญาณ
“อึก! ชาขอโทษ”
เธอรู้สึกกลัวเพราะช่วงล่างมันยังไม่หายดี ถ้าโดนเขาทำอีกร่างเล็กอาจจะเดินไม่ได้ เพียงเงยหน้าขึ้นมอง สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสายตาแรงกล้าจับจ้องมาที่ใบหน้าหวานตลอดเวลา แววตาแดงก่ำบ่งบอกว่าเขากำลังโกรธที่เธอขัดคำสั่ง
“หุบปากซะ!! พี่ไม่อยากได้ยินคำขอโทษ”
ติณณ์พูดด้วยสีหน้าเยือกเย็นไม่สะทกไม่สะท้าน แววตาที่เจือรอยยิ้มกลับมีกลิ่นอายชวนเสียวสันหลัง ก่อนจะเดินลุกขึ้นไปมองดิลโด้หลายขนาดที่วางเรียงกันอยู่
สีหน้าดุร้ายหันควับกลับมา ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ มุมปากแสยะยิ้มออกมาอย่างเลือดเย็น ก่อนจะตั้งคำถาม
“ชาอยากรู้ไหมครับ ว่าอุป
