ดูเหมือนว่าเรื่องที่ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อตกกลางคืนเขาก็เมาเข้าบ้านแล้วก็ทำเรื่องอย่างว่าแทบทุกคืน เช้ามาก็ต่างคนต่างไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืน
กิ๊บไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไร ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์นี้เรียกว่าอะไรเธอจึงไม่คิดจะพูดถึง ไม่กล้าพอที่จะรับรู้และไม่อยากให้กระทบกับความรู้สึกของลูกสาว
ตริ๊ง!
(ดาวเหนือ: เย็นนี้มากินหม่าล่าที่บ้านนะ)
(กิ๊บ: วันนี้เรียนเยอะมากเลยอะ ดูเหมือนจะเลิกช้าด้วย เหนื่อยอะ)
(ดาวเหนือ: เหนื่อยก็มาผ่อนคลายไง เค้ารับพร้อมรักมาแล้วนะ)
(กิ๊บ: อ้าว กวนหรือเปล่า)
(ดาวเหนือ: เคยกวนเค้าที่ไหน กำลังกินเค้กแข่งกันอยู่)
(กิ๊บ: เดี๋ยวก็โดนเฮียไฟดุ กินหนมหวานเยอะ)
(ดาวเหนือ: ก็เอาหลานสาวมาบังหน้านี่ไง)
(กิ๊บ: ร้ายกาจ)
(ดาวเหนือ: มานะ รอที่บ้าน)
(กิ๊บ: ค่า เดี๋ยวเข้าไป)
“คุยกับใคร คุยไปยิ้มไป” เสียงคนข้าง ๆ พูดอยู่ข้างใบหู
“ยุ่ง” หันไปขมวดคิ้วพร
