กิ๊บมาถึงบ้านดาวเหนือด้วยรถมอเตอร์ไซค์เอ็กซ์แม็กซ์ของเฮียฌอห์ณเพราะขี้เกียจจะขับรถยนต์ ขี่เข้ามาจอดโรงรถบ้านเฮียไฟเพื่อน ๆ ของเฮียฌอห์ณก็พากันหันมอง
“ทำไมกลับเร็ว” เฮียฌอห์ณที่กำลังเดินมาโรงรถเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด จะไม่หงุดหงิดได้ไงเขากำลังจะออกไปรับแต่เธอมาถึงบ้านแล้ว แบบนี้หมายความว่าไง
“อาจารย์คาบสุดท้ายป่วย ยกคลาส”
“กลับยังไง” นี่คือสิ่งที่อยากรู้
“ไปซื้อของเตรียมทำงานกลุ่ม เพื่อนก็เลยมาส่ง”
“ใคร” ไอ้หน้าไหนมันมาส่ง ใช่ไอ้เพื่อนร่วมชั้นคนนั้นหรือเปล่า
“เพื่อนร่วมชั้น” นั่นไง ใช่จริง ๆ ด้วย ตอบแล้วก็เดินเข้ามาในบ้านดาวเหนือ ทว่าตอนที่จะถอดรองเท้าเข้าบ้านเฮียฌอห์ณก็คว้าข้อมือเล็กไว้ด้วยความโมโห ทั้งที่เฮียบอกว่าจะไปรับ แล้วมากับคนอื่นทำไม เดี๋ยวนี้ถึงขั้นให้มาส่งถึงบ้าน มันชักจะมากเกินไปแล้ว
“ไอ้เพื่อนร่วมชั้นน่ะมันใคร” น้ำเสียงเขาไม่น่าฟัง ไม่น่าฟังเอามาก ๆ เพื่อนก็พากันหัน
