ใต้อาณัติภีม บทที่ 89
"ถ้าคุณไม่อยากแต่งงานกับฉันก็ไม่เป็นไรค่ะ"
"ดะ เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะ?"
"ถ้าคุณไม่อยากแต่งงานกับฉันก็ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจได้ค่ะ"
"คุณขอผมแต่งงานเหรอ?"
"ขอ?" ได้ยินคำถามของเขาเธอถึงนึกขึ้นได้ เธอเป็นผู้หญิงอยู่ดีๆ ไปพูดเรื่องนี้ก่อน แล้วมันจะไปต่างอะไรกับเป็นฝ่ายขอเขาแต่งงานก่อนล่ะ "ฉันรู้ตัวว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่น่ารัก แต่ฉันก็พยายามปรับปรุงตัวเองอยู่ คุณจะรอให้ฉันปรับปรุงตัวก่อนก็ได้นะ"
"ใครบอกคุณไม่น่ารักล่ะ"
"คุณหมายความว่าฉันน่ารักเหรอ?"
"ทั้งสวยทั้งน่ารักเลยแหละ"
"แล้วทำไมคุณถึงไม่อยากแต่งงานกับฉันล่ะ"
"ผมพูดหรือยังว่าไม่อยากแต่ง"
"แต่เมื่อกี้คุณไม่ได้ตอบตกลงแถมยังตกใจด้วย"
"คุณครับการขอแต่งงานมันต้องเป็นผู้ชายขอผู้หญิงไม่ใช่เหรอ"
"ฉันไม่สนใจหรอกว่าใครจะขอก่อน แค่คุณบอกมาว่าอยากแต่งงานกับฉันไหม" ขณะที่พูดน้ำตาของเธอก็คลอเบ้าออกมาจนแทบจะหยดลงจา
