ใต้อาณัติภีม บทที่ 88
เช้าวันต่อมา..
ตื่นขึ้นมาไม่เห็นเพลิงอยู่ในห้องภัสสรเลยเดินออกมาดู และพอเดินออกมาก็เห็นว่าเขากำลังพยายามสวมกางเกงยีนส์อยู่
"เดี๋ยวฉันช่วย" เห็นว่าเขาติดกระดุมกางเกงยีนส์ลำบากเธอเลยจะเข้าไปช่วยแต่ตอนที่เดินรู้สึกปวดหว่างขาเหมือนมันจะฉีกออกจากกันเลย "โอ๊ย"
"เป็นอะไรไหม" เพลิงเอื้อมไปรับร่างของเธอก่อนที่จะสะดุดขาตัวเองล้ม และภัสสรก็ล้มเข้ามาในอ้อมกอดของเขาพอดี "นั่นไงว่าแล้วพูดไม่เคยจะฟัง"
"ไม่ฟังอะไร"
"ก็เมื่อคืนนี้ไงบอกว่าให้เบาหน่อย เล่นขย่มรัวขนาดนั้นขาอ่อนเลยเห็นไหม"
"คุณเพลิง!" คิดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ก็ยังอายอยู่เลย เพราะเมื่อคืนนี้เพลิงใช้มือค้ำยันร่างของตัวเองไม่ได้เธอเลยต้องเป็นคนขึ้นขย่มเอง ภัสสรเล่นขย่มจนเขาแตกใส่ แถมไม่รู้ตัวว่าเขาเสร็จแล้วยังขย่มต่อเพราะมันใกล้ถึงจุด เมื่อคืนจะว่าเพลิงร้องขอชีวิตเลยก็ได้
ขณะที่ทั้งสองยังคงพูดหยอกล้อกันอยู่ก็มีเสียงกร
