ใต้อาณัติภีม บทที่ 72🔞
"สงสัยว่าเด็กเขาจะคิดถึงกันมาก แม่ของหนูพิณไม่ตกใจใช่ไหม" เดินพ้นรั้วบ้านออกมาวิภาถึงได้ถามพิศมัยแม่ของเพียงพิณ
"ก็นิดหน่อยค่ะว่าแต่คุณไม่ตกใจเหรอ"
"ฉันชินแล้วล่ะ"
"อะไรนะคะ?"
"เด็กสองคนเขารักกัน คุณคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม รอให้ความรักของพวกเขาสุกงอมกว่านี้เราก็มาจัดงานแต่งให้เขากันนะ" จะไม่ให้พูดเรื่องนี้ก็ไม่ได้ แต่จะตัดสินใจเองก็ไม่ได้อีกต้องรอให้ลูกชายพร้อมก่อน ทุกครั้งได้ยินแต่เสียงแต่เมื่อสักครู่พอก้าวเท้าเข้าไปก็เห็นเพียงพิณนั่งทับลูกชายอยู่บนโซฟา
"ก็คงต้องเป็นแบบนั้น" ก็ลูกเราอยู่ข้างบนนี่ จะว่าให้ฝ่ายชายก็ไม่ได้ แม่นี่สิหัวใจจะวาย
"มะ เมื่อกี้มีคนเข้ามาหรือเปล่าคะ" เพียงพิณเหมือนได้ยินเสียงเปิดประตูแต่พอหันมองไปก็เห็นว่ามันปิดอยู่
"อาาา ไม่มีหรอก ซี๊ดดด" เขาเห็นตั้งแต่ตอนที่ประตูเปิดเข้ามาแล้ว พอพวกท่านมองมาเห็นก็รีบปิดประตูกลับไว้เหมือนเดิม แต่แทนที่เขาจ
