ระหว่างทางที่ขับรถกลับบ้าน ขุนเขาก็ชวนหญิงสาวคุยมาตลอดทาง โดยชี้ชวนให้เธอดูนั่นนี่ไม่หยุด มีบางครั้งที่เขาจอดข้างทางแล้วชี้ให้มองผ่านกระจกฝั่งที่โรสนั่ง ทำให้ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาสัมผัสอยู่ที่ข้างแก้มของเธอ ยิ่งทำให้เธอหน้าแดงมากขึ้นไปอีก พอเธอทักท้วงเขาก็บอกเพียงว่า...
"อย่าลืมสิครับ ว่าเราต้องทำตัวเหมือนคนรักกันมาก ๆ ครับ เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย"
ไม่นานกระบะคันใหญ่ก็มาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ที่มีสีขาวนวลเหมือนไข่มุก และที่นั่นมีคนมายืนรอหลายคน
"มาครับ น้องโรส ถึงบ้านไข่มุกของเราแล้ว" ขุนเขาพูดขึ้นในตอนที่เดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้หญิงสาว พร้อมกับยื่นมือให้เธอจับเพื่อลงจากรถ
โรสค่อย ๆ วางมือลงบนมือใหญ่ ก่อนจะลงมายืนมองรอบ ๆ เพราะรู้สึกคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้อย่างบอกไม่ถูก ยิ่งมองยิ่งคุ้นเคย แต่เธอก็ไม่ได้ถามอะไร เพราะรู้สึกว่ามีคนมองอยู่หลายคน เธอทำเพียงเดินตามไปอย่างว่าง่ายตามแรงจูงมือท
