เช้าวันต่อมา...
"อื้ออออ" โรสลืมตาตื่นและส่งเสียงออกมาเมื่อรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว
"น้องโรสตื่นแล้วเหรอครับ" ขุนเขาที่นั่งตรวจงานอยู่ที่โซฟาก็รีบปรี่เข้ามาหาคนบนเตียงทันที
"ทำไมหัวยุ่งจังคะ มานี่เดี๋ยวโรสจะจัดทรงผมให้" โรสที่พึ่งฟื้นไข้พูดออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง ก่อนจะยกมือสางผมให้ชายหนุ่มอย่างใส่ใจ โดยขุนเขาก็เอียงศีรษะให้ความร่วมมืออย่างดี
"หน้าก็ซีด นี่พี่ขุนเฝ้าโรสตลอด จนไม่ได้นอนใช่มั้ยคะ" หญิงสาวถามออกไปเมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของชายหนุ่ม
"ครับ ก็พี่เป็นคนทำให้น้องโรสป่วยนี่ครับ" ขุนเขาตอบกลับมาเบา ๆ และมีสีหน้าสำนึกผิดไม่น้อย
"อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ ว่าแต่เสื้อผ้านี่ป้านิ่มเปลี่ยนให้โรสเหรอคะ" โรสตอบกลับมาอย่างไม่คิดอะไรมาก ก่อนจะถามขึ้นอย่างลังเล เมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในชุดนอน แถมยังไม่มีชุดชั้นในอีก
"พี่เปลี่ยนเองครับ พี่ไม่อยากให้ป้านิ่มเห็นร่องรอยบนตัวของน้องโรสน่ะ" ขุนเขาตอบอ
