เช้าวันต่อมา...
"ตื่นได้แล้วค่ะพี่ขุน วันนี้เราต้องไปทำงานกันนะคะ โรสนัดเด็ก ๆ ไว้แล้ว ว่าจะไปสอนพวกเขาวาดรูป" โรสทั้งผลัก ทั้งดันพยายามให้คนเกเรที่เอาขาและแขนมานอนทับเธอไว้ออก
"พี่ขอนอนต่ออีกหน่อยนะครับ พี่ยังเพลียอยู่เลย เดี๋ยวถ้าเกิดนอนพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วเดินขาสั่นไปทำงาน ได้อายลูกน้องพอดี" ขุนเขาที่นอนคว่ำหน้าและซุกหน้าลงที่อกอวบอิ่มของโรสพูดพึมพำออกมาเหมือนเด็กเกเรคนหนึ่ง
เพียะ!!!
โรสได้ยินอย่างนั้นก็ฟาดมือลงไปที่ไหล่หนาอย่างแรง เพื่อแก้ความเขินอายจากคำพูดของขุนเขา
"พี่ขุน หยุดพูดแบบนี้แล้วรีบตื่นเลยนะคะ และเลิกรังแกโรสแบบเมื่อคืนด้วย ไม่อย่างนั้นโรสจะย้ายไปนอนที่ห้องรับแขก ป้านิ่มบอกว่ามีว่างอยู่อีกตั้งสองห้อง" โรสพูดเสียงเขียวออกมา หลังจากที่เธอตีขุนเขาไปหนึ่งที แล้วถูกเอาคืนด้วยการที่เขางับลงที่ยอดอกของเธออย่างหยอกล้อ ดีนะที่ตอนนี้เธอใส่ชุดนอนอยู่
"รังแกที่ไหนครับ นั่นพี่ท
