หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...
"น้องโรสเป็นยังไงบ้างครับ ดีขึ้นหรือยัง ลุกมากินข้าวก่อนดีมั้ย เดี๋ยวพี่จะให้ป้านิ่มยกมาให้" ขุนเขาพูดกับโรสที่ยังนอนอยู่บนเตียงแม้ว่าสายมากแล้ว
"โรสไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ เมื่อวานก็นอนทั้งวันแล้ว วันนี้โรสขอลงไปทานข้างล่างนะคะ" โรสพูดออกมาอย่างออดอ้อน
"พี่ว่านอนต่ออีกสักวันดีกว่ามั้ยครับ แล้วต่อไปก็ห้ามไปเล่นน้ำทะเลกลางแดดจ้า ๆ แบบนั้นอีกนะครับ น้องโรสไม่ชินเหมือนเด็ก ๆ พวกนั้นหรอก" ขุนเขาพูดขึ้นมาอย่างอ่อนโยนและลูบหัวของหญิงสาวอย่างเอ็นดู
เมื่อวานนี้โรสได้ไปสอนหนังสือและเล่นเกมกับเด็ก ๆ แต่เพราะคิดว่าตัวเองทนแดดได้ จึงไปวิ่งเล่นในน้ำทะเลกับเด็กนักเรียนของเธออย่างสนุกสนานตอนเที่ยง แต่พอช่วงบ่ายเป็นไข้แดด จนขุนเขาต้องรีบพากลับมาบ้าน
ก๊อก ก๊อก~
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ขุนเขาจึงอนุญาตให้เข้ามาได้ และคนที่เข้ามาคือป้านิ่ม ที่เข้ามาพร้อมกับถาดอาหารสำหรับคนป่วยหลายอย่าง มีน
