"กรี๊ดดดดด" โรสกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดหลังจากสิ้นเสียงปืน เธอกอดร่างของคนที่เอาตัวเข้ารับกระสุนแทนเธอแล้วร้องไห้ปานใจจะขาด จากนั้นก็สลบไปทันที
"โรส... โรสเป็นยังไงบ้าง" อันดาที่แอบขึ้นเรือมาก็วิ่งเข้าไปหาเพื่อนและถามอย่างห่วงใย โดยไม่สนใจว่าจะเกิดอันตรายกับตัวเอง
"ไอ้ขุน... อันดา... โอ๊ยยยย บอกให้อยู่แต่ในเรือก็ไม่เชื่อ ขยันสร้างเรื่องจริง ๆ" ชลธีเองก็ร้องอย่างตกใจ และไม่รู้จะสนใจใครก่อนดีระหว่างเพื่อนที่ถูกยิงหรือเด็กดื้อ
แต่จังหวะนั้นชลธีก็ต้องรีบเข้าไปยกเท้าที่สวมรองเท้าคอมแบตเตะไปที่มือของเสี่ยเดชา จนปืนกระเด็นไป
จากนั้นเขาก็ถีบไปที่ยอดอกของเสี่ยเดชาจนสลบไป ก่อนจะสั่งลูกน้องเสียงดัง
"เอามันไปไกล ๆ ตีนกู ไม่อย่างนั้นกูได้กระทืบมันตายแน่" น้ำเสียงนั้นดุดันและเหี้ยมเกรียมอย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน แม้แต่อันดายังตกตะลึง
"น่ากลัวเกินไปแล้ว" เธอพูดออกมาเบา ๆ
"ไอ้ชล มึงมาช่วยดูน้อ
