เช้าวันต่อมา...
ขุนเขาและโรสเดินลงมาที่ชั้นล่างพร้อมกันในตอนเวลาเจ็ดโมงครึ่ง ซึ่งเป็นเวลาอาหารเช้าของทั้งสองคน โดยโรสนั้นสดชื่นแจ่มใสมากเพราะได้นอนเต็มอิ่ม ส่วนขุนเขานั้นมีสีหน้าเหมือนคนอดหลับอดนอน ซึ่งความจริงเขาก็แทบจะไม่ได้นอนจริง ๆ นั่นแหละ เพราะต้องข่มใจไม่ให้จัดการกับกุหลาบแสนสวยที่นอนอยู่ในอ้อมแขน
"นายหัวกับนายหญิงลงมาแล้ว มาทานข้าวได้แล้วค่ะ วันนี้ป้าทำข้าวต้มปลาไว้ให้และมีแซนด์วิชทูน่าไว้ให้ด้วยนะคะ ส่วนของนายหัวเหมือนเดิมค่ะ มีไข่ลวกสองฟอง" ป้านิ่มเข้ามาดูแลอย่างดี เธอคิดไปไกลว่าที่ชายหนุ่มเหมือนคนอดนอนเพราะทำนายน้อยให้เธออยู่ จึงต้องเร่งบำรุงกำลังหน่อย
"ขอบคุณครับป้านิ่ม อ้อ... ผมขอกาแฟหน่อยนะครับ ส่วนน้องโรสอยากได้น้ำส้มคั้นมั้ยครับ" ขุนเขาตอบป้านิ่มออกไปอย่างเป็นกันเอง ก่อนที่จะหันมาถามหญิงสาวที่กำลังกินแซนด์วิชอย่างเอร็ดอร่อย
"โรสขอเป็นน้ำส้มจากกล่องก็ได้ค่ะ ไม่ต้องคั้นสด
