“ถอดเสื้อดิ”

ตอนนี้ขนมกำลังยืนถือโทรศัพท์ถ่ายรูปให้เฟรมอยู่ริมชายหาดทเปลี่ยนมุมให้บ้าง ถอยออกบ้าง เดินเข้าไปใกล้บ้าง จนตอนนี้ในเครื่องของเฟรมเต็มไปด้วยรูปชุดว่ายน้ำแทบทุกมุมแล้ว “น้องขนม พี่ว่าพอละ พี่เหนื่อย” เฟรมพูดพลางเดินมาหยุดข้าง ๆ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อเบา ๆ “ขนมอยากถ่ายไหม เดี๋ยวพี่ถ่ายให้” ขนมชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ดีกว่าค่ะ…” เธอพูดพร้อมยิ้มแห้ง ๆ “ขนมไม่อยากมีปัญหากับพี่วิน” พอพูดจบ ทั้งขนมและเฟรมก็ต่างพากันหันกลับไปมองทางพูลวิลล่าพร้อมกัน ตอนนี้ธาวินกำลังนั่งอยู่ตรงโซนด้านหน้า สายตายังคงมองมาทางเธอแทบไม่ละไปไหน ต่อให้ระยะจะไกล…แต่ขนมก็ยังรู้สึกได้อยู่ดีว่าเขากำลังจับตาดูเธออยู่ตลอด เฟรมถึงกับถอนหายใจออกมายาว ๆ “เห้อออ… พี่ก็ไม่เข้าใจว่าจะหวงอะไรนักหนา” ขนมหลุดยิ้มขำเล็กน้อยกับคำบ่นนั้น ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนให้เฟรม แล้วค่อย ๆ เดินกลับไปทางพูลวิลล่า ส่